ปรากฏใน "มุจจลินทสูตร" พระพุทธองค์ทรงเปล่งอุทานนี้ขณะเสวยวิมุตติสุขใต้ต้นมุจจลินท์ (ไม้จิก) ในสัปดาห์ที่ ๓ หลังการตรัสรู้ เมื่อพญานาคมุจจลินท์ขดกายแผ่พังพานปกป้องจากพายุฝนอันหนาวเหน็บตลอด ๗ วัน
| คำบาลี | คำอ่าน | ความหมายภาษาไทย | ความหมายภาษาอังกฤษ |
|---|---|---|---|
|
สุโข (Sukho)
Sukho
|
su-kho | เป็นสุข, ก่อให้เกิดความสุขที่แท้จริง | Blissful, giving rise to genuine happiness |
|
วิเวโก (Viveko)
Viveko
|
vi-ve-ko | ความวิเวก, ความสงัดจากความวุ่นวายและกิเลส | Solitude, seclusion from turmoil and defilements |
|
ตุฏฺฐสฺส (Tutthassa)
Tuṭṭhassa
|
tut-thas-sa | ของบุคคลผู้มีความสันโดษ, ผู้ยินดีในสิ่งที่มี | Of the contented one, who rejoices in what one has |
|
สุตธมฺมสฺส (Sutadhammassa)
Sutadhammassa
|
su-ta-dham-mas-sa | ของผู้สดับตรับฟังธรรม, ผู้ศึกษาคำสอน | Of one who has listened to and comprehended the Dhamma |
|
ปสฺสโต (Passato)
Passato
|
pas-sa-to | ของผู้มองเห็นแจ้ง, ผู้รู้แจ้งเห็นจริงตามสภาวะ | Of one who clearly sees, perceiving reality as it truly is |
ในการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ความสงัดไม่ใช่เพียงการหลีกหนีผู้คน แต่คือการสร้าง "พื้นที่ว่างในจิตใจ" เมื่อจิตไม่ไหลไปตามกิเลสปรุงแต่ง จิตจะประจักษ์ในความเกิด-ดับของรูปนาม ความสันโดษจะเกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติเพราะรู้เท่าทันว่าไม่มีสิ่งใดที่น่ายึดถือเป็นตัวตน
อ่านบทความวิชาการ การบูรณาการวิปัสสนา และการฟื้นฟูระบบนิเวศ เพื่อสร้างความตระหนักรู้สู่สังคม
เข้าสู่คลังบทความ