ปรากฏในพระไตรปิฎก พระไตรปิฎก (พุทธศาสนสุภาษิต)
| คำบาลี | คำอ่าน | ความหมายภาษาไทย | ความหมายภาษาอังกฤษ |
|---|---|---|---|
|
อติสีตํ
Atisītṃ
|
อติสีตํ | ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว. | Reflecting upon Atisītṃ atiuṇahṃ atisāyamidṃ ahuiti visasaṭaṭhakamamanate atathā acacenati māṇave: "ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว" |
|
อติอุณฺหํ อติสายมิทํ
Atiuṇahṃ atisāyamidṃ
|
อติอุณฺหํ อติสายมิทํ | ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว. | Reflecting upon Atisītṃ atiuṇahṃ atisāyamidṃ ahuiti visasaṭaṭhakamamanate atathā acacenati māṇave: "ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว" |
|
อหุอิติ
Ahuiti
|
อหุอิติ | ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว. | Reflecting upon Atisītṃ atiuṇahṃ atisāyamidṃ ahuiti visasaṭaṭhakamamanate atathā acacenati māṇave: "ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว" |
|
วิสฺสฏฺฐกมฺมนฺเต อตฺถา
Visasaṭaṭhakamamanate atathā
|
วิสฺสฏฺฐกมฺมนฺเต อตฺถา | ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว. | Reflecting upon Atisītṃ atiuṇahṃ atisāyamidṃ ahuiti visasaṭaṭhakamamanate atathā acacenati māṇave: "ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว" |
|
อจฺเจนฺติ
Acacenati
|
อจฺเจนฺติ | ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว. | Reflecting upon Atisītṃ atiuṇahṃ atisāyamidṃ ahuiti visasaṭaṭhakamamanate atathā acacenati māṇave: "ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว" |
|
มาณเว
Māṇave
|
มาณเว | ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว. | Reflecting upon Atisītṃ atiuṇahṃ atisāyamidṃ ahuiti visasaṭaṭhakamamanate atathā acacenati māṇave: "ประโยชน์ทั้งหลาย ย่อมล่วงเลยคนผู้ทอดทิ้งการงาน ด้วยอ้างว่า หนาวนัก ร้อนนัก เย็นเสียแล้ว" |
ในเชิงวิปัสสนากรรมฐาน พุทธสุภาษิตบทนี้เป็นบาทฐานแห่งการเจริญสติปัฏฐาน เมื่อกำหนดรู้รูปนามที่กำลังปรากฏตามความเป็นจริง จิตจะปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่น นำไปสู่ความสงบเย็นอันแท้จริง
อ่านบทความวิชาการ การบูรณาการวิปัสสนา และการฟื้นฟูระบบนิเวศ เพื่อสร้างความตระหนักรู้สู่สังคม
เข้าสู่คลังบทความ