ปรากฏในพระไตรปิฎก พระไตรปิฎก (พุทธศาสนสุภาษิต)
| คำบาลี | คำอ่าน | ความหมายภาษาไทย | ความหมายภาษาอังกฤษ |
|---|---|---|---|
|
นิทฺทํ
Nidadṃ
|
นิทฺทํ | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
น
N
|
น | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
พหุลีกเรยฺยชาคริยํ
Bahulīkareyayajāgariyṃ
|
พหุลีกเรยฺยชาคริยํ | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
ภเชยฺย
Bhajeyay
|
ภเชยฺย | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
อาตาปีตนฺทึ
ātāpītanadึ
|
อาตาปีตนฺทึ | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
มายํ
Māyṃ
|
มายํ | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
หสฺสํ
Hasasṃ
|
หสฺสํ | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
ขิฑฺฑํเมถุนํ
Khiḍaḍṃmethunṃ
|
ขิฑฺฑํเมถุนํ | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
วิปฺปชเห
Vipapajahe
|
วิปฺปชเห | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
|
สวิภูสํ
Savibhūsṃ
|
สวิภูสํ | ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย. | Reflecting upon Nidadṃ n bahulīkareyayajāgariyṃ bhajeyay ātāpītanadึ māyṃ hasasṃ khiḍaḍṃmethunṃ vipapajahe savibhūsṃ: "ผู้มีความเพียรไม่พึงนอนมาก พึงเสพธรรมเครื่องตื่น พึงละความเกียจคร้าน มายา ความร่าเริง การเล่น และเมถุน พร้อมเครื่องประดับเสีย" |
ในเชิงวิปัสสนากรรมฐาน พุทธสุภาษิตบทนี้เป็นบาทฐานแห่งการเจริญสติปัฏฐาน เมื่อกำหนดรู้รูปนามที่กำลังปรากฏตามความเป็นจริง จิตจะปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่น นำไปสู่ความสงบเย็นอันแท้จริง
อ่านบทความวิชาการ การบูรณาการวิปัสสนา และการฟื้นฟูระบบนิเวศ เพื่อสร้างความตระหนักรู้สู่สังคม
เข้าสู่คลังบทความ